Рубрика: Մայրենի

Ավադական Հարսանիք

Ավանդական հարսանիք

  • Հին հայկական հարսանիքներում կանայք ու տղամարդիկ ինչպե՞ս էին նասում, իսկ հարսը որտե՞ղ էր լինում իր հարսանիքին: Հարսը առանձին սենյակում էր լինում:  Տղամարդիկ և կանայք առանձին էին նստում:

 

  • Արդյո՞ք հին ժամանակներում էլ ինչպես մեր օրերում հարսանիքն ընդունված էր անել շաբաթ կամ կիրակի օերերին:  Ոչ, հին ժամանկներում անում էին ամեր օր:
  • Հին ավանդույթներից որոնք են որ մինչ այժմ պահպանվել են: Աղվեսը, կոշիկ գողանալը, դուռը սրով պահելը:
  • Փորձեք հիշել, թե նշանդրեքին ի՞նչ արարողություններ էին նախորդում: Խնամախոսությունն էր նախորդում:
  • Ո՞վ էր աղվեսը և ի՞նչ էր նա անում:  Աղվեսը հավ էր գողանում և լուր հայտնում:
  • Հայկական ավանդական հարսանիքներում ո՞ր բարեմաղթանք  է շատ հաճախ օգտագործվում: Յոթ որդով սեղան նստեք, մի բարձի ծերանաք բարեմաղթանքները:
  • Հնում հայերը տարվա ո՞ր եղանակներին էին նախընտրում հարսանիք անել: Աշնանը և ձմռանը:
  • Ինչո՞ւ էին կազմակերպում եզնմորթեքի արարողությունը: Մորթում էին, որ միս ունենային:
Реклама
Рубрика: Մայրենի

Ցախավելն ու Բեֆանան

Բեֆանան ապրում է Նավոնի հրապարակում: Նոր տարուց հետո նա ցախավելն արդեն օգտագործում է միայն տարբեր աշխարհներ այցելելու համար: Նա Լուսին, Մարս, Անտարես է թռչում: Կտրում-անցնում է միգամածություններ ու գալակտիկաներ: Վերջում Բեֆանաների երկիր է վերադառնում և միանգամից հարձակվում քրոջ վրա, թե ինչու հատակը չի լվացել, կահույքի փոշին չիմաքրել և վարսավիրանոց չի գնացել: Բեֆանայի քույրը նույնպես Բեֆանա է, բայց ճամփորդել չի սիրում: Նա ամբողջ օրը տանը նստած շոկոլադ է ծամում և անիսոնե սառնաշաքար ծծում: Նա ավելի ծույլ է, քան քսանչորս կովը միասին: Քույրերը ցախավելների խանութ ունեն։ Այդտեղից են ավել գնում Իտալիայի բոլոր Բեֆանաները` Օմենիայից, Ռեջիո-Էմիլիից, Ռիվիսոնդոլայից՝ (քաղաքներ Իտալիայում) ամեն տեղից գալիս են: Հազարավոր Բեֆանաներ կան, և նրանք շատ-շատ ցախավելներ են օգտագործում, այնպես որ, քույրերի գործը աջ է գնում: Իսկ երբ քիչ են ավել գնում, Բեֆանան քրոջն ասում է. _ Ավել գնողները պակասել են, պետք է մի բան մտածել: Եվ դու, երևի, ճարը կգտնես. չէ՞ որ այդքան շոկոլադ ես ուտում: _ Կարելի է ավելի էժան վաճառել: Հիշո՞ւմ ես՝ անցյալ տարի հին, վերանորոգված ցախավելներն այդպես նորի տեղ վաճառեցինք: – Ավելի լավ բան մտածիր, թե չէ կոնֆետիդ ծախսերը կպակասեցնեմ: Բեֆանայի քույրը լուրջ մտածում է. _Կարելի է,-ասում է,-նորաձևություն առաջարկել, օրինակ՝ մինի-ավել: _ Դա ի՞նչ է: _ Շատ կարճ ավել: _ Բայց դա անհամեստ կերևա: _ Պա ̃հ: Մի քանի ծեր Բեֆանաներ կբարկանան, իսկ հետո, կտեսնես` ջահել Բեֆանաների ուշքը կգնա այդպիսի ավելիկների համար: Նորաձև մինի-ցախավելները շատ Բեֆանաների դուր եկավ: Սկզբում տարեց Բեֆանաները բարկությունից պատեպատ էին զարկվում, նամակ-բողոքներ էին ուղարկում թերթերին, բողոքի ցույցեր անում: Բայց հետո նրանք էլ, վարագույրները պինդ փակում էին և թաքուն փորձում այդ կարճ ցախավելները: Մի գեղեցիկ օր նրանք էլ մինի-ցախավելներով փողոց դուրս եկան: Ժլատ Բեֆանաները պարզապես կտրում են իրենց ցախավելների պոչերը և այդպես օգտագործում: Բայց դա աչք էր ծակում, որովհետև խախտվում էր համաչափությունը, և ժլատությունն էլ նրանց պատիվ չէր բերում: Որոշ ժամանակ անց կրկին սկսեցին կարճ ավելներ քիչ գնել: _ Դե,- ասում է Բեֆանան քրոջը,- էլի մի բան մտածի´ր, թե չէ կինոյի փող էլ չեմ տա: _ Բայց գլուխս էլ է սկսելն ցավել, այնքան եմ մտածում: _ Չտածես, կինո չես գնա: _ Օ ̃ֆ, արի մաքսի-ցախավելների նորաձևություն առաջարկենք: _ Դա ի՞նչ է: _ Շա ̃տ երկար ցախավել, երկու անգամ երկար, քան պետք է: _ Քո կարծիքով դա ավելորդություն չի՞ լինի: _ Իհարկե, ավելորդություն կլինի, հենց դրա համար էլ կսկսեն շատ գնել: Այն օրը, երբ առաջին Բեֆանան` մի շատ երիտասարդ և սլացիկ Բեֆանիկ, հասարակության մեջ հայտնվում է իր մաքսի-ցախավելով, բոլոր Բեֆանաները ուղղակի նախանձից խելագարվում են՝ քսանյոթ ուշագնացություն, երեսունութ նյարդային նոպա և քառասունինը հազար հեծկլտոց: Դեռ երեկո չեղած՝ արդեն մաքսի-ցախավելների խանութի առջև այնպիսի երկար հերթ առաջացավ, որ դրա վերջը մինչև Բուստո Արսիցիո էր հասնում: Հաջորդ տարի Բեֆանայի քույրը հայտնագործում է միդի–ցախավելը և քրոջից սալորաչրի միջուկով շոկոլադի տուփ ՝ ստանում: Տուփը ո´չ մեծ էր, ո´չ փոքր, միջին էր: Բեֆանաները շատ են հարստանում և փոշեկուլի խանութ են բացում: Հենց այդ ժամանակից սկսվում են դժբախտությունները, որովհետև Բեֆանաները թռչում էին ոչ թե

ցախավելներով, այլ փոշեկուլներով և ներս են քաշում ամպերը, գիսաստղերը, մեծ ու փոքր թռչուններին, օդապարիկները, երկնաքարերը, բնական և արհեստական արբանյակները, փոքր մոլորակները, չղջիկներին և նույնիսկ լատիներեն դասավանդողներին: Իսկ մի Բեֆանա անուշադրության պատճառով մի անգամ ներս է քաշում ինքնաթիռն իր ուղևորներով: Հետո նա ստիպված բոլորին ծխնելույզով տուն է հասցնում : Փոշեկուլն, իհարկե, օգտակար է մաքրության համար: Իսկ ճամփորդելու համար, ինչ ուզում ես արա, հին ցախավելն ավելի հարմար է:

Рубрика: Մայրենի

Իմ այսօրվա մասին

Այսօր առավոտյան արթնացա ու որոշեցի փազլ տանել դպրոց։ Հասանք դպրոց, ընդհանուր պարապմունք արեցինք ու բարձրացանք դասարան, որ փազլ հավաքենք։ Շատ դժվար էր, կեսը հազիվ հավաքեցինք ու չկարողացանք շարունակել։ Հետո բնագիտական փորձ արեցինք ջրով և մետաղադրամներով։ Ընկեր Մարիամը եկավ, փեյթով նկարեցինք, հետո գուաշով ձմեռ նկարեցիք։ Օրվա վերջում ես Գուրգենի հետ շախմատ խաղացի։ Երեկ էլ սազ նվագել էինք սովորում, ընկեր Մարիամն ասաց, որ էլի ենք փորձելու։

Рубрика: Մայրենի

Ցանկությունների ծառը

ՀեքիաթՄի ծառ կանգնած էր այգում: Արևի շողերն ընկնում էին նրա վրա, քամին թեթև վազվզում էր ճյուղերի միջով, իսկ տերևները շշնջում էին. «Ցանկություն, ցանկություն, ցանկությու՜ն պահիր»:

Ծառը սովորական չէր, կախարդական էր: Ով կանգներ ծառի տակ ու ցանկություն պահեր, նրա ցանկությունը կկատարվեր:

Ծառի կողքին մի տնակ կար: Տնակում մի գիրուկ ծերուկ էր ապրում: Նրա անունը Ուիլիամ Քեդոգան Սմիթ էր: Նա օճառ էր վաճառում գյուղի խանութում և չէր սիրում փոքրիկ տղաներին ու աղջիկներին:

Մի օր նա կանգնեց կախարդական ծառի տակ ու ասաց.
-Ուզում եմ, որ մեր թաղում ապրող բոլոր աղջիկներն ու տղաները հայտնվեն Լուսնի վրա:

Հենց նա այս բառերն ասում է, բոլոր տղաներն ու աղջիկները հայտնվում են Լուսնի վրա:

Այնտեղ ցուրտ էր ու տխուր, փոքրիկները սկսում են լաց լինել: Բայց նրանք այնքան հեռու էին, որ մայրիկները չէին կարող լսել նրանց ձայները:

Հենց որ երեխաները հայտնվում են Լուսնի վրա, ծառի վրայի բոլոր թռչունները էլ չեն երգում:

Իսկ մի կեռնեխ նայում է պարոն Սմիթին ու ասում.
_Ես ուզում, եմ, որ բոլոր երեխաները նորից վերադառնան:

Պարոն Քեդոգան Սմիթն ասում է.

_Ուզում եմ, որ Լուսնի վրա հայտնվեն: Իսկ կեռնեխը` «Ուզում եմ, որ վերադառնան»:

Երեխաները գնալով ավելի ու ավելի են շփոթվում, չեն հասկանում, թե որտեղ են` Երկրի՞, թե՞ Լուսնի վրա:

Պարոն Սմիթը ոտքը խփեց գետնին ու ասաց. «Ուզում եմ… », բայց չհասցրեց շարունակել, որովհետև կեռնեխը շատ արագ ասաց. «Ուզում եմ, որ պարոն Սմիթը բարի դառնա»:

Եվ պարոն Սմիթը, ով հենց նոր պատրաստվում էր ասել. «Ուզում եմ, որ բոլոր երեխաները հայտնվեն Լուսնի վրա», հանկարծ միտքը փոխեց, քորեց գլուխն ու ասաց.
_Ուզում եմ, որ բոլոր երեխաները կեսօրին գան ինձ հյուր` թեյ խմելու, մենք թխվածք կուտենք ու նարնջի հյութ ու լիմոնադ կխմենք: Իսկ ես այլևս օճառ չեմ վաճառի, փոխարենը հրուշակեղենի խանութ կբացեմ, թող բոլորն ինձ Ուիլիամ Քեդոգան Սմիթի փոխարեն պարզապես Բիլ Սմիթ ասեն: Հեյ-հո՜, հեյ-հո՜:

Նա երեք անգամ գլուխկոնծի տվեց, իսկ ծառի վրայի թռչունները նորից սկսեցին երգել:

Արևը շողում էր, քամին կամացուկ վազվզում էր ծառի ճյուղերի մեջ, իսկ տերևները շշնջում էին. «Ցանկություն, ցանկություն, ցանկությու՜ն պահիր»

Рубрика: Մայրենի

Տոնածառը

Ժամանակով մի անտառում կար մի ծառ:Նա միշտ թարմ կանաչ թփեր ուներ։ Նա չէր չորանում։ Մի անգամ էլ, երբ ձմեռ եկավ,անտառի բոլոր ծառերը մերկացան։ Միայն մի ծառ էր, որ կանաչ թփերով էր մնացել: Բոլոր ծառերը ժողով արեցին, որոշեցին այդ կանաչ ծառին զարդարել: Անունը դրեցին տոնածառ և ուղարկեցին քաղաք, որ մարդիկ Նոր տարի նշեն:

Рубрика: Անգլերեն

A Letter to Santa

Related image

Hello, Santa!

My name  is Hayk. I am  from Yerevan. I study at the Southern school of «Mkhitar Sebastatsi» Educomplex. I am 8. I am a 3rd grade student. I don’t like  eggs. I like  pizza.I don’t like to read books. I like to play games. I don’t have a SMART watch and I want to have it very much. Dear Santa, can you bring me a smart watch?

Goodbye and thank you.